De Fotografen

Resultaat

Resultaten 12 - 12 van 218

Kors van Bennekom

Pseudoniem van Lodewijk van Bennekom. Autodidact. Besluit tijdens zijn diensttijd van fotograferen zijn beroep te maken. Van Bennekom begon in 1956, als 23-jarige, op het hoogtepunt van de Koude Oorlog, als fotojournalist bij het communistische dagblad De Waarheid, waar hij tot 1965 werkte. Voor dit blad fotografeerde hij op een ongedwongen, vaak humoristische manier de schaduwzijden van de naoorlogse wederopbouwperiode.
Van Bennekom werd in deze tijd een geëngageerde fotojournalist die kon relativeren.

Van Bennekom werd overal op afgestuurd: volksdansen, stakingen, huisuitzettingen, demonstraties bijeenkomsten van de CPN, boksen in Krasnapolsky en de scheepswerven. Hij fotografeerde wat hij op straat tegenkwam – van straatwerkers tot dansende winkelmeisjes. Een selectie van de foto’s die Van Bennekom maakte in de tien jaar dat hij in dienst was van De Waarheid, zijn in 2002 gepubliceerd in het boek Amsterdam – van restauratie tot revolte.

Vanaf 1966 legde hij zich ook toe op theaterfotografie. Zijn journalistieke manier van fotograferen vertaalde hij naar dit genre. Hij was betrokken bij de oprichting van de Uitkrant en tevens de enige fotograaf bij deze maandelijkse uitgave, waarvoor hij vervolgens meer dan 25 jaar werkte. Vanaf 1992 fotografeerde hij ook voor de jaarlijkse abonnementenbrochure, de AUB gids.

In deze periode was hij tevens huisfotograaf van talloze toneelgezelschappen, waaronder Het Publiekstheater en Toneelgroep Centrum. Hij werkte voor veel vrije theaterproducenten, zoals Joop van den Ende Theaterproducties, maar ook jarenlang voor het Concertgebouworkest, NedPhO en tal van andere muziekgezelschappen en -ensembles. Een deel van dit werk is gepubliceerd in het fotoboek Kors van Bennekom, Twee planken en een hartstocht. 35 Jaar theaterfotografie (1993).

Naast al dit theaterwerk bleef Kors van Bennekom werken als onafhankelijk fotojournalist. Hij fotografeerde, al dan niet in opdracht, allerlei aspecten van de Nederlandse samenleving. Zo waren er bijvoorbeeld opdrachten als “Nieuwkomers in Nederland” (1973) in opdracht van de Nederlandse Kunst Stichting, “Werkloosheid in Amsterdam” (1975) in opdracht van het Amsterdams Fonds voor de Kunst en “Groot- en kleinschaligheid in de Nederlandse landbouw” (1980) in opdracht van het Rijksmuseum.

Zijn karakteristieke manier van ‘vastleggen’ is tenslotte ook terug te zien in de familiefoto’s die hij vanaf 1953 maakt. Dat doet hij nog steeds met grote toewijding, consequent, liefdevol en ontspannen. Zijn talloze familiefoto’s geven een unieke inkijk in het leven van een Nederlands gezin over een periode van meer dan vijftig jaar.

Van Bennekom fotografeerde op consequente wijze zijn privéleven. Een weergave hiervan is terug te vinden in het boek ‘De Familie Van Bennekom’ (1990). Deze foto’s overstijgen het louter particuliere door het historische aspect dat zich onvermijdelijk opdringt door de vele tientallen jaren dat Van Bennekom zijn gezin vastlegt. Alle maatschappelijke veranderingen die in zijn journalistieke werk zichtbaar worden gemaakt, zijn evenzeer afleesbaar aan de ontwikkelingen binnen het gezin Van Bennekom.

Gedurende zijn werkende leven is Van Bennekom actief geweest in de strijd om de erkenning van de fotografie als volwaardige beroepsgroep. Als voorzitter van de beroepsvereniging GKf streed hij o.a. voor het foto-auteursrecht en het verbeteren van de inkomenspositie van fotografen.
De fotografie van Van Bennekom omvat al met al een periode van meer dan vijftig jaar. Van Bennekom wist op innovatieve wijze journalistiek, engagement en humor in zijn werk te combineren.

Zijn werk levert daarmee een uiterst waardevolle en omvangrijke bijdrage aan de sociaal-historische en culturele geschiedenis van Nederland en behoort daarmee tot het cultureel erfgoed van Nederland.

Kors van Bennekoms: de straatfotograaf, de theaterfotograaf en de thuisfotograaf. Wat hij ook fotografeert, zijn hand is onmiskenbaar zichtbaar aanwezig. Van Bennekom legt al zijn onderwerpen met een onopzichtige empathie vast, en met een onnadrukkelijke ‘impact’. Hij componeerde zijn levendige beelden vastberaden: zó moest het zijn, in één keer, en niet anders. En daaraan ontlenen zijn beelden een soort klassieke kracht. De heldere foto’s zijn snel maar zorgvuldig gemaakt, met liefde voor de mensen die hij portretteerde.

In 2002 ontvangt hij de Frans Banninck Cocq penning van de Gemeente Amsterdam wegens zijn grote verdienste als stadsfotograaf.

Er zijn diverse publicaties verschenen en tevens wordt het werk van Van Bennekom, al sinds de start van zijn carrière, regelmatig op diverse plekken in het land tentoongesteld.

Een selectie uit het werk van Kors van Bennekom

Bekijk alle foto's van deze fotograaf